Bij de A-ploeg kon er opnieuw gerekend worden op Kris Bryon, terug van hoogtestage, om de Koekelaarse worpen nog wat extra snee mee te geven tegen het derde gerangschikte Beveren. Geen gemakkelijke klus dus. De Waaslanders konden bovendien rekenen op hun geheime wapen: de Peter.

Deze man, met een niet te onderschatten torso (zo breed als een boom werd er gefluisterd op de Koekelaarse akker), was een gesel voor de Koekelaarse defensie. Hij nam zowel de eerste als de derde worp voor zijn rekening, maar D&W had geen passend antwoord klaar op de bommen van Peter. Ook aanvallend liep het wat stroef. Kris kegelde op de laatste worp de bal iets te vaak aan de verkeerde kant van de lijn en zo keek Koekelare al gauw tegen een achterstand aan. Toch herpakte Koekelare zich en kwam het zelfs even langzij met de rust in zicht.

Na de rust leek D&W niet goed wakker en liet het zich weer op achterstand zetten. De machine die tegen Male en Sint-Amands nog zo verwoestend uithaalde, kwam nooit op dreef. Het werd al snel duidelijk dat Koekelare niet zou kunnen aanknopen met een nieuwe overwinning. Ook de worpwissel tussen Hans en Kris bracht geen zoden aan de dijk en als ook de gevreesde trekworpen van Andy geen gevaar opleverden, dan weet je het wel. De kopjes gingen wat naar beneden en het verdict was dan ook duidelijk: 14-25 voor de Waaslanders. Volgende week moet Durf & Win op bezoek bij het nummer laatst, Aalter. Een overwinning is een must in het kader van de strijd voor het behoud.